әупірім


әупірім
сын. жерг. Құтырған, есірген. Оның үстіне осынау ышқынып соғып тұрған ә у п і р і м желден, өкірген теңізден, өкіректеген әумесер толқындардың гүрілінен құлағы бітіп қалды (Ә. Нұрпейісов, Соңғы., 290).

Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі – Алматы: Мемлекеттік тілді дамыту институты. . 2014.